Skłonność do łuszczycy jest często dziedziczna, a sama choroba zwykle ujawnia się po infekcjach lub pod wpły­wem stresów, gdy układ odpornościowy jest osłabiony. Zazwyczaj objawia się czerwonawymi, różowymi lub bru­natnymi grudkami, pokrytymi srebrną łuską – to płaty łusz­czącej się skóry.

Zwykle pierwsze zmiany widać na kolanach, łokciach i owłosionej skórze głowy, ale z czasem zaczynają one zajmować coraz większy obszar ciała. Choroba atakuje też paznokcie: pojawia­ją się na nich charakterystycz­ne wgłębienia, przypominające naparstek.

Łusek nie można ścierać, bo to podrażnia skórę i powoduje powstawanie kolejnych zmian. Trzeba je smarować maściami przepisa­nymi przez lekarza (zwykle zawierają kwas salicylowy lub mocznik). Konieczne jest unikanie kontaktu z detergentami, gdyż mogą one nasilić objawy choroby.