Po okresie zwątpienia w bezpie­czeństwo stosowania rumianku u osób skłonnych do uczuleń ostatecznie uważa się, że nie ma przeciwwskazań do jego zasto­sowania u ludzi o skórze szcze­gólnie wrażliwej.

O bezpieczeń­stwie stosowania rumianku może świadczyć fakt, że od za­wsze stosuje się go u dzieci, na­wet tych najmłodszych. Leczy się nim nawet niemowlęta, gdy mają bóle brzucha i zaburzenia żołądkowo-jelitowe: odbijanie, wzdęcia, nudności i słabe łaknienie.

Jedynie u osób, u któ­rych stwierdzono wrażliwość na inne rośliny z rodziny Asteraceae (np. nagietek) należy zachować szczególną ostroż­ność ze względu na możliwość wystąpienia alergii krzyżowej. Stosując rumianek w postaci suszonych koszyczków kwiato­wych do sporządzania naparu nie należy przekraczać ilości 8 gramów surowca.

Rumianek niemiecki oraz rumian rzymski mogą być stosowane zamien­nie. Rumian rzymski zawiera więcej substancji gorzkich, dlatego zarówno farmacja jak i przemysł spożywczy korzysta­ją z niego mniej chętnie.