Niektóre choroby metaboliczne zwiększają ryzyko choroby zwyrodnieniowej stawów. Należą do nich: dna moczanowa, niedoczynność tarczycy, krzywica czy cu­krzyca. Zaobserwowano przypadki wczesnych zmiar zwyrodnieniowych stawów biodrowych u młodych mężczyzn nadużywających alkoholu. Do szczególnej grupy pacjentów należą osoby z wro­dzonymi wadami stawów.

Najczęstszą z tych chorób jest dypslazja stawu biodrowego – choroba, z którą rodzi się co setne dziecko. Niekiedy w opa­nowywaniu przewlekłego bólu pomagają zabiegi fizykalne. Zastosowanie głębokiego ciepła (okłady z parafiny czy nagrzewanie polem elektromagnetycz­nym o wysokiej częstotli­wości) łagodzi przewlekłe procesy zapalne i rozluźnia mięśnie.

Zabiegi elektrycz­ne, na przykład prądy diadynamiczne (DD) lub interferencyjne pozwalają pozbyć się bólu. Stany zapalne można zaś leczyć falami ultradźwiękowymi, polem magnetycznym o niskiej częstotliwości czy naświetlaniami promieniami lasera biostymulacyjnego. Leczenie chirurgiczne stosu­je się, gdy terapie farmako­logiczne i fizjoterapeutycz­ne nie przynoszą ulgi. Pole­ga ono na chirurgicznym usunięciu osteofitów.